دانلود مقاله : دفتر سبز بهاران نگرشي بر ساختار و محتواي اشعار و آثار سيمين بهبهاني شاعر معاصر

دانلود مقاله : دفتر سبز بهاران نگرشي بر ساختار و محتواي اشعار و آثار سيمين بهبهاني شاعر معاصر

تعداد صفحات: 42

فرمت فایل: ورد

دسته بندی:

قیمت: 3500 تومان

تعداد نمایش: 442 نمایش

ارسال توسط:

تاریخ ارسال: 24 سپتامبر 2016

به روز رسانی در: 24 سپتامبر 2016

خرید این محصول:

پس از پرداخت لینک دانلود برای شما نمایش داده می شود.

3500 تومان – خرید

دانلود مقاله : دفتر سبز بهاران نگرشي بر ساختار و محتواي اشعار و آثار سيمين بهبهاني شاعر معاصر

 

 

 

 

فهرست مطالب

عنوان                                                                                            

-مقدمه و پيشگفتار

-ويژگيهايي از شعر سيمين

-پاره اي از مضامين شعر سيمين

  • عشق
  • زن
  • نگرشي بر قصه ها و خاطرات سيمين
  • معرفي آثار سيمين بهبهاني
  • عوامل موثر در ايجاد شعر از ديدگاه سيمين
  • نتيجه گيري
  • فهرست منابع و مآخذ

 

ويژگي هايي از شعر سيمين

گفتيم كه سيمين در غزل تحولي عظيم را پديد آورد، به اين صورت كه آن را با مسائل روزمره و سوژه هاي نمايشي و گفت و گو ها پيوند داد. غزل وي داراي سبكي خاص است كه بايد آن را منحصر به فرد دانست. سيمين از سال 1352 ه.ش. و پس از انتشار كتاب رستاخيز خود شيوه ي تازه يي را در پرداختن غزل معاصر بنياد نهاد كه بدون هيچ تفاخري به لزوم آن سخت باور داشت. اين شيوه ي تازه از هنگامي در شعر سيمين شكل گرفت كه از ديدگاه ديگري به غزل نگريست و نه تنها در گزينش مضامين از هر دست ، به نوآوري پرداخت، كه در استفاده از اوزان غزل روش ديگري به كار بست و وي بر اين باور بود كه “ ما امروز نياز به اوزان تازه داريم، به جست و جو مي رويم و در ميان پاره هاي كلام آن را كشف مي كنيم ”[1]

وي از قالب كلاسيك غزل كناره گرفت كه در آن توفيقي چشم گير يافت. خود در اين باره چنين مي گويد:

“ مي گويند: چرا سر به بيابان خشن و سنگلاخ گسترده اوزان ناشناس نهاده يي ؟ پاي سمندت خواهد شكست و به سرخواهي افتاد. چشم كسي شيرين سواري تو را نخواهد ديد، كه پايي را پرواي پي گرفتن بي پروايت درباديه ي جنون نيست. به همان ميدان پرتماشايي باز گرد، تا ديگر تاخ تاخ سم سمندت با صداي هلهله و آفرين در‌آميزد. مي گويم : بسيار در چنين ميدان رانده ام كه همه در عرصه ي بي خطرش، آشنا و چشم آموز، بي هيجان و بي حادثه، تسليم تكاپوي سواران بوده است. كشف وطلب، اما، كوه و گداز مي خواست، بيابان و ريگزار مي جست، و همواري آن ميدان، همه ي آن نبود كه من مي خواستم، اين ميدان، خود روزگاري، قطعه بياباني ناشناخته و پرمانع است. انوري و عطار بارها و بارها راه نشان دادند و نشانه گذاشتند، سنگ برداشتند و سنگريزه كوفتند……. و آنك شما و عرصه ي آسان كرده ي ايشان. در اين بيابان خواهم تاخت، تپه ها و گدارها خواهم شناخت، كوره راهي خواهم جست و زير پويه ي مكرر ستورم چنان خواهمش كوفت كه راهي شود ساده و هموار.

غزل قديم خانه يي بود كه در اجاق امنش آتشي مي توانستم افروخت، اما نه آن بيابان كه انفجار مكرر خمپاره ها را تاب آرد و پس از فرونشستن غبار، باز همان بيابان باشد با كوه هاي سربه فلك سوده، بي خدشه ي غبني از جنبش پشه وار انفجاري كه بر دامانش وزيده است.[2]

و نيز خود درجايي ديگر آورده كه:

“ تا اكنون نزديك به چهل وزن تازه يا كم سابقه را آزموده ام. مي پذيرم كه درميان آنها ممكن است دو سه تايي سنگين باشند يا اصلا خوشايند واقع نشوند، از ياد رفتن آنها به قبول و توفيق بقيه مي ارزد. منتظر نيستم كه همه ي تجربه ها نتيجه ي صد در صد درست داشته باشند. همچنين اگر بعضي به نتيجه نرسيدند، از ادامه ي تجربه نمي هراسم و گرنه هيچ ابداعي پديد نخواهد آمد.‌ ” [3]

شعر سيمين ويژگيهاي خود را دارد او براساس احساس عمل مي كند و مي داند كه ديگر زمان گفتن غزل به سر آمده و اين قالب شعر براي مردمش غيرقابل لمس و درك است و در مقتضاي زمان آنان نيست. او غزل هايي مي سرايد كه باغزل گذشتگان تفاوت داشته باشد. هدف عمده ي وي يكي وارد كردن مضامين اجتماعي در غزل است و ديگري دوري از تكرار مكررات در غزل هايش. اوضاع اجتماعي را بيان مي كند و زبان اعتراض مي گشايد.

 

پاسخ دهید